20 اکتبر 2023- یک مطالعه ی اخیراً منتشر شده در BMC Medicine نشان داد که Fotagliptin، یک مهارکننده جدید DPP4، همتراز با آلوگلیپتین عمل می کند و به طور قابل توجهی در رسیدن به هدفHbA1c  و کاهش قند خون ناشتا در درمان دیابت نوع 2 کنترل نشده، موثرتر از دارونما است.

همچنین، درمان با فوتاگلیپتین با خطر بیشتر افزایش وزن و اپیزودهای هیپوگلایسمی در مقایسه با آلوگلیپتین(alogliptin) و دارونما مرتبط نبود.

محققان نوشتند: مطالعه بالینی چند مرکزی ما نشان داد که در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که قند خون آنها به اندازه کافی با ورزش و مداخله رژیم غذایی کنترل نمی شد، فوتاگلیپتین 12 میلی گرمی یک بار در روز به مدت 24 هفته به خوبی تحمل شد و کنترل گلایسمی بالاتری را نسبت به دارونما داشت که با کاهش قندخون ناشتا  (FBG) و HbA1c، ارزیابی شد.

در سال 2008 ابتلای 347 میلیون نفر در سراسر جهان به دیابت نوع 2 ثبت شده بود. پیش بینی می شود که نرخ ابتلا به دیابت نوع 2 بطور قابل توجهی تا سال 2030 افزایش یابد و به 7079 نفر در هر 100هزار نفر برسد. توصیه هایی برای مدیریتT2DM ، برای درمان های خط دوم زمانی که متفورمین قادر به دستیابی یا حفظ کنترل طولانی مدت قند خون نیست، ارائه شده است. با این حال، انتخاب درمان های خط دوم برایT2DM چالش برانگیز است.

مهارکننده های دی پپتیدیل پپتیداز-4 (DPP-4i) می توانند با جلوگیری از تخریب سریع هورمون های اینکرتین و مهار ترشح گلوکاگون، کنترل قند خون را بهبود بخشند. استفاده از مهارکننده‌های DPP4 در دستورالعمل‌های ملی و الگوریتم‌های درمانی برای بهبود کنترل قند خون در دیابت نوع 2، توصیه شده است.

فوتاگلیپتین(ساخت شرکت دارویی Salubrisدر شنژن در چین)یک مهارکننده جدیدانتخابیDPP-4  است که برای مدیریت قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع 2با دوز یک بار در روز، تایید شده است. Mingtong Xu، از دانشگاه Sun Yat-Sen، در گوانگژوی چین، و همکارانش، یافته های فاز سوم یک کارآزمایی بالینی چند مرکزی، تصادفی، دوسوکور، کنترل شده با دارونما را گزارش کردند که برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی فوتاگلیپتین در درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که تاکنون تحت درمان دارویی برای کنترل قند خونشان نبودند، طراحی شده بود.

بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در نسبت 2:1:1 در گروه های فوتاگلیپتین(230 نفر)، آلوگلیپتین(113 نفر)، یا دارونما(115 نفر)به مدت 24 هفته به صورت دوسوکور و تصادفی، و به دنبال آن برای یک دوره ی 28 هفته ای به صورت برچسب باز- مجموعاً 52 هفته – تحت درمان قرار گرفتند.

نقطه پایانی اثربخشی اولیه ی این مطالعه تعیین برتری فوتاگلیپتین نسبت به دارونما در تغییرHbA1c از شروع تحقیق(پایه) تا هفته ی 24ام بود. همه عوارض جانبی جدی یا قابل توجه ثبت شد.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

· پس از 24 هفته، میانگین کاهشHbA1c از سطح پایه برای فوتاگلیپتین 0.70-%، برای آلوگلیپتین 0.72-% و برای دارونما 0.26-% بود.

· میانگین تفاوت های درمانی تخمین زده شده ی HbA1cبرای فوتاگلیپتین در مقابل دارونما 0.44-%، برای آلوگلیپتین در مقابل دارونما 0.46-% و برای فوتاگلیپتین در مقابل آلوگلیپتین 0.02% بود، بنابراین اثربخشی فوتاگلیپتین نسبت به آلوگلیپتین کمتر نبود.

· تعداد بیماران به مراتب بیشتری با فوتاگلیپتین (37.0درصد) وآلوگلیپتین(35.5درصد) در مقایسه با دارونما (15.5درصد)، به HbA1c کمتر از 7.0% پس از 24 هفته درمان دست یافتند.

· در کل در طی 52 هفته درمان، بروز کلی هیپوگلایسمی برای هر دو گروه فوتاگلیپتین و آلوگلیپتین پایین بود (هر کدام 1.0%).

· هیچ عارضه جانبی جدی مرتبط با دارو در هیچ گروه درمانی مشاهده نشد.

محققان نتیجه گیری کردند که فوتاگلیپتین یک رویکرد جدید بالقوه برای درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 است که قند خون آنها به طور کافی با مداخله ورزشی و رژیم غذایی کنترل نمی شود.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/fotagliptin-potential-new-approach-for-treatment-naive-patients-with-type-2-diabetes-118988